Ervaringskennis

Ervaringskennis is unieke en bruikbare kennis. De ervaringen van mensen – en hun naasten – die gebruik maken van zorg- en dienstverlening bevatten kennis waarover professionals, managers en beleidsmakers niet beschikken. Ervaringskennis is daarmee van toegevoegde waarde. We noemen enkele voorbeelden.

  • Jongeren met een licht verstandelijke beperking die graag willen meedoen, maar ondervinden dat alles zo snel gaat in deze maatschappij. Waar zouden deze jongeren mee geholpen zijn om een nieuwe stap te zetten in de samenleving? 
  •  Mensen met autisme die prima kunnen functioneren in bepaald type werk. Wat is er nodig om werkgevers verder te laten kijken dan hun ‘beperking’?
  •  Mensen die afhankelijk zijn van aangepast vervoer om ook sociaal mee te kunnen doen . Welke vorm van aangepast vervoer en bejegening helpt hen?
  • Kinderen die niet zonder intensieve zorg kunnen vanwege een meervoudige, complexe problematiek. Wat hebben zij – en hun ouders – nodig?
  • Jonger die te maken hadden met verwaarlozing en/of huiselijk geweld, maar niemand hadden die het zag of wilde zien. Hoe kunnen scholen dit eerder signaleren en wat zou dan de eerste stap kunnen zijn?

Waarom is ervaringskennis zo belangrijk?

Zorg– en dienstverlening en het maken van beleid is mensenwerk in de meest letterlijke zin van het woord. Beleidsmakers, zorgorganisaties en zorg- en onderwijsprofessionals spannen zich elke dag in om hun werk zo goed mogelijk te doen: van beleid tot en met de praktijk. Maar die praktijk is weerbarstig. Geen mens is gelijk, geen gevoel hetzelfde. Cijfers en statistieken zijn nodig om zorg- en onderwijsprocessen te kunnen inrichten, maar wat zit er achter die data? Hoe ondergáát de gebruiker de geboden hulp? Is de huishoudelijke ondersteuning afdoende? Is mevrouw tevreden over de zorgtaxi?  Wat zou beter kunnen? Wat moet zeker behouden blijven? Kortom: wat, waar en hoe kan het beter en soms ook effectiever?

Recht uit het hart

De ervaringen van mensen komen recht uit het hart. Ja, ze zijn subjectief en gekleurd. Daar kiest het RPE bewust voor. Soms schuren ze of bevatten ze schrijnende ervaringen. Dan weer zijn het verhalen van hoop en optimisme. Maar altijd bieden ze tegenwicht aan objectiverende statistieken die de ‘geur en kleur’ van de zorg- en onderwijspraktijk soms onbedoeld verhullen. Voor het aanboren van verhalen beperkt het RPE zich niet tot leden van cliënten- of medezeggenschapsraden die vaak al heel mondig zijn. Door ons uitgebreide netwerk weten we juist ook de ‘stille cliënt’ te vinden die doorgaans op de achtergrond blijft. 

Eigenwaarde

Het delen van ervaringen en meedenken over mogelijke oplossingen is voor mensen zelf eveneens belangrijk. Wie gehoord en serieus genomen wordt, bouwt zelfvertrouwen op. Het besef dat je een bron van kennis en informatie bent en bijdraagt aan verbetering van het sociale domein, zorgt voor meerwaarde en het gevoel dat je méételt.  

Voor wie kan ervaringskennis van belang zijn?

Uit ervaring van het RPE  komt naar voren dat ervaringskennis voor verschillende mensen van instanties van belang zijn:  

  • ambtenaren en wethouders
  • WMO-adviesraden
  •  belangenorganisaties en patiëntenorganisaties
  • welzijnsorganisaties
  • taxibedrijven en openbaar vervoer
  • wijkteams
  • jeugdhulpverlening
  • zorg- en onderwijsprofessionals
  • werkbedrijven.

RPE: onafhankelijk

De ervaringen zijn gekleurd, het RPE zelf is dat nadrukkelijk niet. We zijn onafhankelijk, dienen geen politieke doelstellingen, heffen geen ‘vingertje’. Onze enige drijfveer is dat de vaak onzichtbare ervaringskennis van mensen gehoord wordt met het oog op een betere zorg en dienstverlening. Het delen van positieve en minder positieve ervaringen zorgt voor een zinvolle, inhoudelijke dialoog tussen zorg- en dienstverleners, docenten, ambtenaren en vertegenwoordigers van cliënten- en adviesraden. Het zorgt ook voor een dynamiek die mensen met elkaar verbindt vanuit verschillende perspectieven. Samen wordt het beter!

Om te zien hoe het RPE de ervaringskennis van mensen inzet, klikt u hier.